Тэр

-Чи өөрийгөө үнэхээр залхуу гэж боддог уу?
-Тийм ээ.
-Өөрийгөө өөрчилье гэж боддоггүй гэж үү?
-Мэдээж бодолгүй яахав.
-Тэгээд юу хүлээгээ вэ?
-Би намайг хайрлах хүнийг хүлээж байна. Тэр хүн маань намайг байгаагаар минь хүлээн авч хайрлаасай гэж хүсч байна. "Залхуу" намайг хайрлаж чадвал жинхэнэ хайр гэж би бодож байна.

Цаг хугацаа урсан өнгөрсөөр... Тэр "жинхэнэ" хайраа хэзээ ч олсонгүй. Яагаад гэвэл түүний залхуу зан өөрийг нь арчаагүй харагдуулж байгааг тэр мэдрээгүй юм. Тэр өөрийгөө өөрчлөх ёстой байлаа. Яагаад гэвэл жинхэнээсээ өөрийгөө өөрчилж чадвал "байгаагаараа" байх гэж хичээх ямар ч шаардлагагүй болох байсан билээ. Тэр хуурамч өөрчлөлтийг хүсээгүй нь түүний зөв байж болох ч түүнд өөртөө жинхэнэ өөрчлөлт хийж, өөрийгөө ялан дийлэх сэтгэлийн тэнхээ дутсан билээ.

Тэр энэ орчлонг одохдоо орь ганцаараа. Түүнийг нас барахад хэн ч эмзэглэхгүй. Яагаад гэвэл тэр арчаагүй, сул дорой, залхуу. Тэр... тэр... хувь заяаны боол байлаа. Бурхан түүнд өөртөө гэрэлт ирээдүйг цогцлоон босгох хүч чадал, оюун ухааныг хүмүүн заяатай хамт бэлэглэсэн боловч тэр ашиглаж чадсангүй. Яагаад? Ердөө л залхуу залхуу зангаасаа болоод.

Тэр... тэр...
Залхуу зан чи надаас зайл.

試験

明日で試験が終わる。数学の試験だからあまり試験勉強しなくても済むけど、来週が〆切のレポートが一つあるのだ。

３年間があっという間に過ぎた気がする。残りの学生生活１年間を有意義に過ごしたいね。

今日の言葉：「意志あるところに道が開ける」

Ирээдүйн Монголын зураглал

2037 оны 1-р сар. Цасан будрах өвлийн нэг өглөө. Яармагийн дэнж дэх орон сууцны хороололд байх байрнаасаа Дорж өвгөн гарч ирлээ. Уг хорооллыг 30 жилийн өмнө гэр хороолол байсан суурин дээр барьсан бөгөөд "Чингис Хаан" нисэх онгоцны буудлаас Улаанбаатар хотын төв хэсэг рүү явах замд хотынхоо өнгө үзэмжийг илтгэн сүндэрлэх бөлгөө. Гэр хороолол, цахилгаан станц, хуучин машинаас болж хотыг бүрхэх утаа гамшгийн хэмжээнд хүрч, ялангуяа өвөл цагт амьсгалахад ч бэрх болдог байсныг санахад хоолой хорсох шиг санагдана. Гэхдээ Доржийг бага байхад болдог шиг тэсгэм хүйтэн өвөл Монгол оронд айлчлан ирэхээ больсныг өнөөдөр тэр малгай бээлийгүй явж буйгаас харахад илт.

Тэрээр Япон явж түнштэйгээ ажил хэргийн уулзалт хийгээд ирж буй хүү Болдыгоо тосохоор онгоцны буудал руу эртлэн гарч буй нь энэ. 20 жилийн өмнө Монгол улс газрын хэвлий дэх хамаг баялгаа шавхчихаад, засаг төрийн мулгуу бодлогын харгайгаар бэлэнчлэх сэтгэлгээтэй хүн амдаа тарааж өгөх мөнгөгүйн дээр шилжилтийн үед тавьсан өр нь нэхэгдэж дампуурахын ирмэгт ирээд байх үед Японд сургууль төгсч мэргэжил эзэмшсэн хүү нь мэдээлэл харилцааны технологи гэдгээс өөр үг амнаасаа унагахаа больж, өдөр шөнөгүй махран ажилласны үр дүнд байгуулсан компанийнх нь ажилтнууд компьютер гээч эдийн урд өдөржин сууж байгаад л мөнгийг хүүдийлдэг болсон билээ. Монгол улс маань ч арай дампуурчихсангүй, 7 жилийн өмнө гадаад өргүй болж, энэ жилээс улсын төсөв ашигтай гарч эхэлдэг болж буй. Чухамдаа Монголын эдийн засаг Болд шиг л хүмүүс дээр тогтож байх шиг санагдаж хүүгээрээ бахархах сэтгэл төрнө.

Доржийнх гучин жилийн өмнө даржин амьдралтай айл байлаа. Эхнэртэйгээ хоёул төсвийн байгууллагад ажиллаад авдаг цалин нь ганц хүүгээ арай өлсгөчихгүйхэн шиг л амьдруулдаг байлаа. Дорж дээд боловсролтой хэдий ч, "овсгоогүй" хүн болохоор зах зээл гээч рүү нь шилжих үед бууриа сахиж хоцорсны улмаас иймэрхүү тарчиг амьдарч яваадаа гутарч архи балгачихдаг байлаа. Гэхдээ газар дээрх ганц хүүгээ хүнээс дор оруулчихгүйн тулд боловсрол хэрэгтэй гэж сэтгэн, зардлыг чинь даагаад явуулах бэнчингүй тул чи л өөрөө хичээлээ сайн хий гэж сургасаар, хүү нь ч засгийн газрын тэтгэлэгт оюутан болж Японд сурахаар одсон түүхтэй. Тэр үеэс хойш Доржийнхны амьдрал өөдлөн дэвжиж яваа.

Ер нь л тэр үед толгойтой болгон л гадаадад гарч ажиллах, үр хүүхдээ сургахыг боддог болж, ажилд авахад хүртэл төгссөн газрыг нь харгалздаг болсон юм. Дэлхийгээр нэг тарсан монголчууд буцаж Монголдоо суурьшихтай хамт аргагүй л гадаадад боловсрол эзэмшсэн залуус маань бужигнуулж эхэлсэн билээ. 30 жилийн өмнө Эрүүл Мэндийн сайд төсөв хэтрүүлэн хэрэглэснээсээ болж сайн дураараа албан тушаалаасаа огцорсноос хойш хариуцлагатай ажилтнууд албан тушаалтай зууралдахаа больж, доод тушаалынхаа хүний гаргасан алдааны өмнөөс хариуцлага хүлээх хэмжээний ёс зүйтэй болон, ард түмэн ч зөв сонголт хийдэг болсон хэмээн МАХН-ынхан сурталддаг. Харин бодоод байхнээ гадаадад боловсорсон залуус улс төрд орж ирсэн цагаас л Монголын улс төр гээч зүйл дэлхийн түвшинд хүрсэн мэт.

Тэр үед эхэлсэн боловсролыг эрхэмлэх үзэл одоо ямар харгис хатуу өрсөлдөөн болон хувирсныг энэ жил ахлах ангиа дүүргэх ач хүүгээс нь бэлхэн харж болох байлаа. Билгүүн хүү нь хичээлээ тараад физикийн дугуйланд сууж, дараа нь сургалтын төвд очин толгой өөд таталгүй хичээл хийсээр харанхуй болсон хойно л харьж ирнэ. Сайн их сургуульд орохгүй бол сайн ажилд орж чадахгүй болохоор тэр. 2 жилийн өмнө Болд хүүгээ сургалтын төвд бүртгүүлэх үед найзууд нь яасан оройтуулж бэлдэж эхэлж байх юм гэж хэлж байсан удаатай. Бусад айлын хүүхдүүд 5 жилийн өмнөөс л шалгалтанд бэлдэж эхэлсэн юм шиг байна лээ, миний муу Билгүүнээ хүссэн сургуульдаа орж чаддаг болов уу яадаг бол хэмээн хий дэмий л санаа зовохоос хэтрэхгүй аж. Гэхдээ мэдээж урьдынх шиг их мөнгө зарж, гадаад руу боловсрол эзэмших гэж явах шаардлагагүй, эх орондоо дэлхийн түвшний боловсрол эзэмших боломжтой болсон. Тийм болохоор хүн өөрөө л хичээвэл сайхан амьдралын хаалга нээгдэх билээ.

Онгоцны буудал хүрэх замдаа элдвийг бодон эргэцүүлж буй Дорж өвгөний бодол руу цухас өнгийвөл ийм буюу.

Монгол эх орон минь үргэлж өөдлөн дэвжиж байх болтугай.

Хэдэн жилийн өмнө төстэй гарчигтай, 4 хэсгээс бүрдэх зүйл уншиж байж билээ. Ерөнхийдөө хэлэх гэсэн мессеж нь энэ янзаараа байгаад байвал уруудаж доройтон, бусдын идэш болох магадлалтай шүү гэдгийг анхааруулах гэсэн байх. Харин уншсан хүмүүсийн ихэнх нь л гадаадынхны захиалгаар бичсэн эд байна гэх мэтээр муулсан байсан. Нийтлэл нь ч, хүмүүсийн сэтгэгдэл ч монголчуудын маань ихэнх нь гутранги үзэлтэй, юмны муу талыг хардаг болчихсны илрэл гэж ойлгож болох юм. Хүн дандаа гэрэл гэгээтэй зүйлсийг төсөөлж, сайн сайхныг бодож явдаг бол амьдрал нь баяр баясгалангаар дүүрэх билээ. Тийм ч учраас "Амны билгээс ашдын билэг" хэмээх үгийг ухаант өвгөдийнхөө үгийг даган, сайн сайхан ирээдүйг төсөөлцөөд, түүндээ хүрэхийн тулд хичээцгээе, монголчууд аа.

Турахын дон шүглэсэн нийгэм

Энэ долоо хоногт манай удирдагч багшийн дааж төгсгөж буй 4-р курсийн оюутнууд маань дипломын ажлын илтгэлээ тавьсан юм. Манай семинар хэрэглэгчийн зан төлөвийг судалдаг тул оюутнуудын судалгааны ажил ямар нэг сэдэвт баригддаггүй. Энэ жил төгсч буй сэмпай нар маань Flow буюу урсалтын онолын үүднээс интернэт хэрэглэгчдийн зан төлөвийг тайлбарлах нь, дэлгүүрийн борлуулалтыг сайжруулахын тулд ямар арга хэмжээ авбал зохих, хотын өнгө үзэмжийг сайжруулахад яах хэрэгтэй вэ, Тоокёо Диснейлэндийн амжилтын нууц, LOHAS яагаад дэлгэрсэн гэх мэт олон янзын сэдвээр дипломын ажлаа бичсэн юм байна. Тэднээс хамгийн их сонирхлыг минь татсан нь "Турахын дон шүглэсэн нийгэм" хэмээх гарчиг бүхий илтгэл байлаа.

Эмэгтэй хүний гоо сайхныг харуулсан эртний сонгодог уран зургуудад махлаг эмэгтэй хүнийг дүрсэлсэн байдаг. Гэтэл өнөөгийн нийгэмд хүүхнүүд эрүүл мэндэд нь муугаар нөлөөлөхийг мэдсээр байж яагаад турахын тулд янз бүрийн арга хэрэглэх болов гэдгийг судалж, олон сонирхолтой дүгнэлт хийжээ. Ойрын хэдэн жилд жингээ хэт хассанаас 3 ч сайхан загвар өмсөгч охин нас барсан нь загварын шоунаас хэт туранхай загвар өмсөгчдийг хасч эхэлсэн билээ.

Анагаах ухааны ойлголтоор бол BRI (Body Mass Index) буюу биеийн өөхлөгийн үзүүлэлт 24,5-аас их бол тарган, 18-аас бага бол туранхай гэж үздэг. Гэтэл 18-аас бага BMI-тэй эмэгтэйчүүдийн 40 гаруй хувь нь, 18-24.5 BMI-тэй буюу хэвийн жинтэй эмэгтэйчүүдийн 80 гаруй хувь нь өөрийгөө тарган, илүү махтай гэж боддог аж (Тоог нь андуу тэмдэглэж авсан байж магадгүй гэдгийг болгооно уу).

Статистик үзүүлэлтээс харахад диет (жингээ хасах) хэмээх үзэгдэл өргөн дэлгэр болохоос өмнө, 50 жилийн өмнө аль ч насны эмэгтэйчүүдийн дундаж BRI ойролцоогоор 21 байсан юм байна. Эмэгтэйчүүдийн дунд диет дэлгэрснээс хойш залуу бүсгүйчүүдийн дундаж BRI жилээс жилд буурсаар одоо 18,5 орчим болоод байгаа бол эсрэгээрээ ахимаг эмэгтэйчүүдийнх өссөөр 23-д дөхөн очжээ. Юу хэлэх гэж байна вэ гэхээр, залуу насандаа диет хийж, хэт турвал нас ахихдаа таргалах магадлал нь нэмэгдэж байх шиг.

Гэх мэт олон тоо баримтыг дурьдсаны эцэст "Туранхай гэдэг ойлголт нь өөрөө тодорхой бус байдаг нь нийгэмд турахын дон шүглэх үндэс болжээ" хэмээн дүгнэсэн байна.

Үүнийг уншсан охид бүсгүйчүүл минь дотроо нэгийг тунгаана буй заа.

Arial Mon-ыг яах вэ?

Монголд компьютер өргөн хэрэглээ болох үед л энэ фонт хамгийн түгээмэл хэрэглэгддэг байсан. Өдгөө ч төрийн албан бичгүүд энэ фонтоор үйлдэгддэг бололтой. Ямар ч байсан УИХ-ын сайт дахь хуулийн санд байх хуулиуд энэхүү фонтоор бичигдсэн байсан.

Гэтэл Arial Mon маань бусад фонттойгоо хөрвөх чадваргүй. Олон улсад хүлээн зөвшөөрөгдсөн, стандарт фонт биш болохоороо тэр. Өөрөөр хэлбэл, Arial Mon дээр бичигдсэн ямар ч чухал материал тус фонт суугаагүй, гадаадад байдаг хүмүүсийн компьютерт чухам л нэг "арзайна" даа. Саяхан миний нэг таньдаг япон хүний төрийн бус байгууллага нь Монголын байгаль орчны бохирдлын талаар зурагт ном хэвлүүлэх гээд, Монголд нэг хүнээр зургуудын тайлбарыг орчуулуулсан чинь алдарт Arial Mon-оос болоод ажил нь хэд хоног алдагдаж, надаас Arial Mon фонтыг хуулж авч байж асуудлаа шийдсэн юм.

Тэгээд бодохоор монголчууд даяарчлалын үр шимийг хүртэхэд саад болох нэг зүйл нь бид чухал зүйл болох бичиг баримтаа олон улсад хүлээн зөвшөөрөгдөх хэмжээнд хүргэж чадаагүй явдал юм шиг ээ. Бичгийн соёл гэдэг өнөө цагт тун чухал. Гэтэл эртний соёлт ард түмний минь оюуны их өв ганц фонтоос болоод ирээдүй хойчид маань ойлгогдохооргүй, үнэ цэнэгүй зүйл болон хувирвал хичнээн харамсалтай.

Сүүлийн үед элдэв форум, зарим блог дээр хүмүүс Arial Mon ашигласнаас болоод бичлэг нь хүнд бараг хэрэгцээгүй эд болчихоод байгаа нь их ажиглагдах юм. Форум дээр ч яахав, "арзгар" үсгийг Arial Mon-той хүмүүс нь "орчуулж" өгч бусаддаа тус болдог бол блог дээрх бичлэгүүд ингээд арзайчихаар унших ч хүсэл төрөхгүй биз ээ.

Arial Mon-ыг яах вэ, хүн ард аа? Ад үзсэндээ үүнийг бичээгүй юм шүү, ахиж дэвшээсэй гэсэндээ үзэг цаас (гар киборд) нийлүүллээ.

Маркетинг гэж...?

Zugeer l engiin heden ugeer todorhoiloh um bol Marketing gedeg ni “hend ch hereggui baraa buteegdehuuniig huga reklamdaj humuust ondor une hurgej hudaldah”-iig l sudaldag zuil
хэмээн нэг хүн Бүгдээрээд бичиж үлдээжээ. Өмнө нь бас миний бичсэн маркетингийн тухай танилцуулгад мөн л ижилхэн утгатай зүйл бичиж үлдээхэд нь би дуугүй л өнгөрөөсөн. Хэрүүлч юм болохоороо харин энэ удаа зүгээр өнгөрөөмөөргүй санагдав гсн. :-P

Нэгдүгээрт, тэр бараа бүтээгдэхүүн нь хэнд ч хэрэггүй юм бол зарах гэж буй хүндээ ч бас хэрэггүй байж таарна аа даа, тийм юмыг зарах, бүтээх гэж "махаа идэх" хүн яаж ч бодсон эрүүл биш. Компани байгуулж буй хүмүүс анх хүнд хэрэгтэй юм хийе гэж л эхэлдэг. Яваандаа буруу зам руу хальтрах нь бий ч, компанийн эрхэм зорилго бол хүний хэрэгцээг хангах явдал мөнөөс мөн.
Хоёрдугаарт, барааг нэг удаа өндөр үнэ хүргэж зарж болно, гэхдээ хэрэглэгчийн итгэл гэж алдаж болохгүй зүйл байгаа учраас жинхэнэ маркетингийн менежер хүн хэзээ ч өндөр үнэ хүргэж худалдахыг зорилгоо болгохгүй.

Та хэрвээ нэг газар ажилд орохоор өөрийн CV-г бичиж байлаа гэж бодъё. Та тэр газарт орох хэмжээний чадвартай гэж өөрийгөө үнэлж буй учраас л CV-г бичиж буй хэрэг. Өөрийгөө хуга рекламдаад орчихлоо гэж бодоход орсон хойноо баригдах тул худлаа зүйл бичиж чадахгүй. Маркетинг бол үүнтэй яг ижилхэн.

Тэгээд ч маркетинг нь дээрх хүний хэлсэнчлэн бараа бүтээгдэхүүнийг хийж дууссан хойно нь хэрэглэгчдэд "шахах" биш, харин ч эсрэгээрээ, бараа бүтээгдэхүүнийг бий болохоос нь өмнө хэрэглэгчдийн хэрэгцээнд нийцүүлэх үйл ажиллагаа юм шүү.

Хайлтын систем бидний амьдралыг өөрчилнө

Байн байсаар бүх дэлхийг бүрхэх Google...

20 жилийн өмнө асуулт хариултын тэмцээн их зохиогддог байлаа. Гэтэл одоо интернэт хэмээх мэдээллийн далайд хайлтын систем гээч тороо ганц хаяад л хэрэгтэй "загас"-аа барих боломжтой учраас хэрэв ийм тэмцээн зохиовол баахан ялагч тодруулах хэрэг гарч магад. Эс бөгөөс урдаа зогсоож, манаж байгаад хариултыг нь авч болох юм.

8 жилийн өмнө Стэнфорд их сургуулийн хоёр оюутан оюутны байрандаа үүсгэсэн компани өдгөө нийт хөрөнгө нь 18 их наяд долларт хүрч, мэдээллийн технологийн "акул" Microsoft-ыг ганхуулах хэмжээнд хүрчээ. Тэр бол дэлхийн бүх мэдээллийг цуглуулна гэсэн асар том зорилтоо биелүүлэхээр алхам алхмаар урагшилж буй Google юм. Google-ийн хайлтын систем өдөрт 10 тэрбум удаа ашиглагддаг гэсэн тоо бий. Google-ийн янз бүрийн үйлчилгээнд хамрагдан, түүнээс олох орлогоороо амьдардаг бүхэл бүтэн "арми" өсч өндийж байна.

Google-ийн хайлтын системд эхний 5-д эрэмбэлэгдэхгүй бол тухайн компанийн ашиг орлого нэмэгдэнэ гэж ярилтгүй, эхний 15-д гарч ирэхгүй бол компаниа дэлхий дээр байгаа гэж хэлэхэд ч хэцүү болох цаг иржээ. Дэмий юм бичихэд, "Zorigt", "Зоригт" гэж бичээд хайхад хамгийн эхэнд надтай холбоотой мэдээллүүд гарч ирж байна лээ гсн.

Google компани бүх мэдээлэл боловсруулалтаа компьютерын тусламжтайгаар хийгддэг гэдэг ч яг үнэндээ бол хэрхэн эрэмбэлэхийг тэд л мэддэг. Дургүйгээ хүргэсэн "гар"-ыг бол хайлтын системээр хайхад гарч ирэхгүй болгож "рекэт"-лэж чаддаг. Америкт л гэхэд Google-ийн хайлтын системд гарч ирэхгүй болсноос орлого нь эрс буурч, дампуурахад хүрээд, Google-тэй шүүхдэж буй компаниуд бий.

Google асар их мэдээллийг бидэнд өгөхийнхөө хэрээр танаас ч бас өөрийн тухай мэдээллээ өгөхийг шаардаж буй. Тэд таны кредит картын дугаар, сонирхол, орж үздэг сайтууд, тэр ч бүү хэл таны хаана байгааг мэдэхийг хүсч байна. San Francisco зэрэг хотуудын аль ч хэсгээс интернэтэд холбогдох боломжийг Google олгож буй бөгөөд ингэснээр тэд таны хаана явааг тодорхойлж, ойр орчмын газруудын рекламыг танд хүргэх боломжтой болж байгаа юм байна. Яваандаа бүх дэлхий Google-ийн хяналтанд орох биз. Google таны мартагдсан дурсамжийг ч үүрд хадгалж, таныг энэ дэлхий дээр тоос хөдөлгөж явсныг гэрчилнэ.

Хүмүүс бид амар хялбар, тав тухтай орчинг мөрөөдөж, түүндээ хүрэхийн төлөө хөдөлмөрлөж ирснийхээ дүнд өнөөдрийн хөгжилд хүрсэн. Харин эргээд харахад бид олон олон чадвараа гээж байна. Компьютерын араас "том том" юм ярьж буй намайг хөдөө хээр талд ганцааранг минь орхивол яаж өлсөж, даарч, зовох бол оо. Үүнтэй адилаар Google байхад бид мэдээлэл хайхад цаг зарахгүй болж байгаа нь сайшаалтай ч, Google зарим мэдээллийг нуугаад бидэнд өгөхгүй бол яах вэ? Бүр муугаар бодоход Google хэзээ нэгэн цагт террордуулаад сүйрчихвэл бидний хамаг юм "будаа болно".

Эртээ урьдын цагт хэнд эрх мэдэл, зэвсэг байна, тэр бусдыг захирдаг байсан бол өнөөгийн нийгэмд хэнд мэдээлэл байна, тэр хүчтэй. Google та бидний амьдралыг улам бүр өөрөөсөө хамааралтай болгохоор довтолгож байна.

Бид Google-д итгэх эсэх нь бидний хэрэг ч биднээс огт хамааралгүйгээр Google Revolution айсуй.

Bar Code, QR Code, Color Code

Барааны сав, баглаа боодол дээр баркод хэмээх зүйл байдгийг мэдэхгүй хүн ховор биз ээ. Хаана, ямар улсад үйлдвэрлэгдсэн бүтээгдэхүүн болох зэрэг мэдээллүүдийг агуулсан кодыг баркод гэдэг. Доор нь цифрүүд бичигдсэн өргөн нарийн, босоо зураасууд байдаг шүү дээ. Ер нь бол иймэрхүү байдлаар мэдээллийг кодлох нь асар ач холбогдолтой.

Гар утасны хөгжилд ахиц дэвшил гарч, заавал компьютерын өмнө "бөгтийж" суулгүйгээр хаа дуртай газраасаа интернэтэд холбогдох боломжтой болж буй. Харин гар утас гээч эд маань компьютер шиг олон товчлууртай биш тул (сүүлийн үеийн Софтбанкын гар утсыг эс тооцвол) вэб хуудасны хаяг зэргийг шивж оруулахад хөөрхөн цаг авчихна. Үүнийг хөнгөвчлөхийн тулд бий болсон зүйл нь QR код. Гар утсандаа QR код уншигч программыг нь суулгачихсан байхад (Японы сүүлийн үеийн гар утсуудад анхнаасаа суугдсан байдаг) энэ зовлонгоос ангижрах боломжтой.

Жишээ нь зүүн гар талд буй кодыг та гар утсаараа уншуулбал http://www.zorigt.blogspot.com/ буюу миний блогийн хаяг гарч ирэх болно. Өөрөөр хэлбэл, текстэн мэдээллийг кодлоод, гар утсаараа уншуулах бүрэн боломжтой болж байгаа юм. Японд байдаг хүмүүс бол хэрэглэж дассан эд. Зарчим нь бол квадрат хэлбэртэй хүснэгтийн нүднүүдийг хар ба цагаан цэгүүдийг хослуулан дүүргэснээр мэдээллээ харгалзуулна гэсэн үг (Миний блогийн хаягийг кодлосон кодын тухайд бол 4*4 хэмжээтэй).

Харин Кодоо харагдахад эвтэйхэн болгох боломжтой шинэ технологи Солонгост анх гарсан нь одоо дэлгэрч эхэлж байна. Энэ нь Color Code буюу өнгөт код. Уг санаа нь бол их энгийн, QR код хар-цагаан байсан бол өнгө оролцуулбал бүр их мэдээллийг кодолж чадна, эрээн мяраан болбол харж буй хүндээ ч урамтай. Хамгийн гол нь...

Одоогоор ашиглагдаж эхлээд байгаа өнгөт код нь нүд бүрт зонхилж буй өнгийг тухайн нүдний өнгө гэж таньдаг тул кодоо зураг маягаар хийх боломжтой болж байгаа юм байна. Бүр даварвал ирээдүйд компаниудын лого нь ч өөрөө код болоод явах магадлалтай гэнэ шүү.

Жишээлбэл, та энэ хоёр зургийн зүүн гар талынхаас нь эх кодыг, баруун гар талынхаас нь түүнд агуулагдах мэдээллийн утгыг өөрчлөлгүйгээр зураг болгосон кодыг харж байна. Харахад код гэж сэжиглэх аргагүй байгаа биз? Ердийн QR код нь заавал ойроос уншуулахгүй бол танигддаггүй бол Color code нь хол зайнаас ч гэсэн танигддаг тул гудамж талбай дахь том дэлгэц, дэлгүүрийн гадаах хана гээд л хүссэн газартаа тавьж болох юм байна.

Монголд МУИС-ийн 2-р байр, Санкт-Петербург төв, АН-ын байр гээд л реклам сурталчилгааны самбарууд өлгөгддөг газрууд бий. Ирээдүйд тэнд ийм код агуулсан реклам тавигдаад, монголчууд гар утсаараа түүнийг нь уншиж сайт руу нь ороод худалдаа наймаа хийдэг болбол мөн гоё оо.

Зөв бичгийн дүрэм

Тогоруу блог дээрээ зөв бичгийн дүрмээс ганц нэгийг бичсэн байсан тул би ч бас өөрийн санаж буй, ойр хавийнхан төдийгүй сэтгүүлчид алдсан харагддаг ганц нэг дүрмийг бичье гэж бодлоо.

Ы, ИЙ

Эр үгэнд Ы, эм үгэнд ИЙ залгагддаг. Гэхдээ г, ж, ш, ч, ь, и-ээр төгссөн эр үгэнд ИЙ залгагдана. (айргийг, блогийн, гавжийн, тагшийг, адуучийн, морийг, ангийн) Зарим хүмүүс бага→багийн гэж бичсэн харагддаг. Бодвол төгсгөлийн а-г нь гээгээд, г-гээр төгсч байгаа учраас ИЙ залгагдах ёстой гэж боддог байх л даа. Бага гэдэг үг нь а-гаар төгссөн тул багын гэж бичих нь зөв юм. Харин баг гэдэг үг байсан бол багийн болно.
Бас н-ээр төгссөн үгийн хувьд тэр нь хоолойн н байдаг. (монгол бичгээр бол нг гэж үсэг байдаг даа) Ийм үгийн ард г үсэг "гарч ирээд", ИЙ болчихно (сан→сангийн, хун→хунгийн)

(Харин ёстой санах гээд чадахгүй байгаа нэг юм нь к, п-гээр төгссөн үгэнд ИЙ залгагддаг эсэх. Олимпийн, гимнастикийн, паркийг гэж бичсэн нь нүдэнд эвтэйхэн харагдаад байх юм)

ХОС ЭГШИГ

Монгол хэлэнд өй гэдэг хос эгшиг байдаггүй. Төсөөтэй, өштэй гэх мэт "эй" гэсэн хос эгшиг үүргийг нь бүрэн гүйцэтгэдэг.

УРТ ЭГШИГ

ь, и-гээр төгссөн үгний араас урт эгшгээр эхэлсэн нөхцөл дагавар залгавал ь, и нь гээгдэж, урт эгшгийн эхний үсэг нь и болж солигдоно. мориор, ангиас, шуугиан, хөхиүлэх г.м.

ГЭЭГДЭХ ЭГШИГ

Хамгийн "яршиг төвөгтэй" дүрэм дээ. Ерөнхий тохиолдолд хоёр буюу түүнээс олон үетэй үгний хамгийн эцсийн эгшиг нь богино байвал балархай эгшиг гэдэг. Тэр нь уг үгийн араас нөхцөл дагавар залгагдахад гээгддэг. Тараг→таргаар, ашиг→ашгийг, авдар→авдрын, уучил→уучлаарай, жанжин→жанжных г.м.

Дүрмээс гажих "зоригтон" харин маш олон. Үйлт нэрийн х-гийн өмнөх эгшиг гээгдэхгүй. Авахыг, ирэхээс г.м.
Мөн эгшигт долоон гийгүүлэгч, дараалж орсон заримдаг гийгүүлэгчдийн 2 дахь нь заавал эгшиг шаарддаг тул уг шаардлагад нийцүүлэн эгшгийг гээхгүй. Ангалын, урлагаас, ажсаныг г.м.

ЗАРИМДАГ ГИЙГҮҮЛЭГЧ

Гээгдэх эгшгийн дүрэмд бичсэнчлэн дараалсан заримдаг эгшгүүдийн хоёр дахь нь заавал эгшигтэй бичигдэх ёстой. Гэхдээ с, х-гийн дараах т, ч нь эгшиггүй бичигдэнэ гэсэн гажилт бас бий. Тусч, хост, мэхт, үндэстнээ г.м.

ӨГҮҮЛБЭР нь том үсгээр эхэлнэ. Мөн оноосон нэрнүүд (хүний, газар усны, улсын гэх мэт) өгүүлбэрийн дунд орсон ч үргэлж томоор бичигдэнэ. Япон гэдэг бол улсын нэр учир оноосон нэр, харин япончууд гэдэг бол оноосон нэр биш.

ГАРЧИГт цэг ордоггүй. Саяхан Ганбаагийн нэг бичлэг нь "БИДНИЙ ШҮТЭЭН." гэсэн гарчигтай харагдсан.

Ер нь тэгээд аль болох олон ном (алдаагүй л байгаасай гэж залбирангаа) уншвал дүрмийн алдаатай бичигдсэн үгнүүд нүдэнд нэг л эвгүй харагдаад эхэлнэ дээ.

Эх хэлээ сайн мэдэхгүй хүн гадаад хэл сурна гэдэг суурийг нь тавиагүй байж байшин барихтай агаар нэгэн бөлгөө.

Амар байна уу, бүгдээрээ

Олны хүч оломгүй далай...

Бид дөрвөн жилд нэг өдөр төр барих эрхтэй байдаг. Гэхдээ "Сонгуулийн дүн ганц миний саналаар дутав л гэж..." хэмээн энэ эрхээ эдлэхийг хүсдэггүй хүмүүс бий. Сүүлийн үед надад тийм хүмүүс "БИД" гэдэг үгийн үнэ цэнийг ойлгодоггүй байх гэж бодогддог болсон. "Улс төржсөн" оршлоо дуусгаад, "БИД" хэмээх үгийн үнэ цэнийн тухай өгүүльюү.

Дунд сургуульд байхдаа би математикийн олимпиадад ороод, бас ч гэж байр зулгаачихдаг байсан болохоор өөртөө л итгэлтэй байвал хүрэхгүй чадахгүй зүйл үгүй гэж дэврүүнээр боддог байж билээ. Арван жилийн сурагч Зоригтын хувьд "БИД" биш "БИ" л оршин байсан хэрэг. Хүрсэн жаахан амжилтаа би л эрийн сайндаа олоод авчихсан юм шиг сайрхах үе ч байлаа. Гэтэл тэр нь сайн багш, гэр бүл, найз нөхөдтэй байсны л илрэл гэдгийг ухаарах сөхөөгүй явж. Харин Японд ирсэн хойноо блог гээч гайхамшигт ертөнцтэй танилцан, өөрөө блоггер болоод үзэл бодлоо бусадтай хуваалцаж эхэлснээс хойш БИД гэдэг үгийн үнэ цэнийг ухаарсан юм.

Би энд ганцаараа блог бичээд унших хүн үгүй бол дууг нь хаачихсан зурагтаар амаа хөдөлгөөд л байж байгаатай адилхан. Хичнээн мундаг зүйл бичлээ ч хүнд хүрэхгүй бол ямар ч утгагүй. Тэгэхээр миний хувьд бичлэгийг минь уншиж, сэтгэгдлээ үлдээдэг эрхэм андууд маань юунаас ч илүү үнэтэй. Өөрөөр хэлбэл блог ертөнцөд БИ дангаараа миний оршихуйг бүрдүүлээд байгаа хэрэг биш, БИД бүгдээрээ нийлээд Зоригт гэдэг блоггерыг тодорхойлж буй.

Сонингоор улс төрч, ялаа хоёрыг алж болно гэлцдэг. Мэдээллийн технологийн хөгжлийн үр дүнд бий болсон блог гээч энэхүү гайхамшигт эд ирээдүйд сонин сэтгүүлийг орлоно гэж хүртэл яригдаж буй. Блог бичигчид нь жирийн иргэд байдаг тул үүнийг ИРГЭНИЙ СЭТГҮҮЛЗҮЙ хэмээнэ. Өнөөдөр шар сонингуудын бичдэг давс нь хэтэрсэн мэдээллээс ард түмэн залхаж байна. Монголчууд бид ертөнцийн алхаатай хөл нийлүүлэхийг хүсч байна. Гэтэл сонин хэвлэл нь өнөөх л бахь байдгаараа хэрүүл уруулаа нийтэлсээр... Энэ цаг мөчид ИРГЭНИЙ СЭТГҮҮЛЗҮЙн анхдагчид болох БЛОГГЕР нөхөд маань гэгээтэй нийтлэлүүдээ монголчууддаа хүргэж, эх орон нэгтнүүддээ үнэлж баршгүй тус хүргэж буй билээ.

Гэхдээ ганц нэгээрээ бичлэг үйлдсэн хэвээр байвал ахиц дэвшил үгүй. Олны хүч оломгүй далай гэдэг. Бид БҮГДЭЭРЭЭ хүчээ нийлүүлбэл асар их эерэг энергийн бөөгнөрлийг бий болгох нь ойлгомжтой (Хишгээ андын бичсэнээр "яруу найрагч, хөгжмийн зохиолчид шиг" бие биеэ, өөрсдийгөө магтчихъя). Ялзарсан нийгмийг эрүүлжүүлж, шинэ үзэл бодлын хөрсийг бий болгохын тулд бид БҮГДийн хүчин зүтгэл юу юунаас илүү чухал. Бид нэгдэхгүй бол "уран дуут алтан гургалдай" мэт хэлж ярьсан бүхэн маань зүгээр л бусдын нүд, чихийг баясгаад өнгөрнө үү гэхээс нийгэмд маань нөлөөлж чадахгүй. Харин бид БҮГДЭЭРЭЭ нэгдвээс энэ их эерэг цэнэгийг ард түмэндээ нөлөөлөхүйцээр ашиглаж болох мэт санагдана.

Энэ мэтээр блоггер андуудтайгаа ярилцсаны дүнд ИРГЭНИЙ СЭТГҮҮЛЗҮЙг жинхэнэ утгаар нь хөгжүүлэхийг зорилгоо болгосон шинэ сайт мэндэллээ. Сайтын нэр БҮГДЭЭРЭЭ.

Өдрөөс өдөрт хувьсан өөрчлөгдөж буй нийгэмд иргэн таны оролцоо юу юунаас ч илүү хэрэгтэй. Дөрвөн жилд нэг удаа биш, өдөр бүр "төр барих"-ын тулд өөрсдийн дуу хоолойгоо ард түмэндээ хүргэх ёстой. Үүнд шинэ чиг хандлагыг соргогоор тусган авч буй, блоггер андууд маань идэвхийлэн оролцож, түүчээ нь болно гэдэгт итгэж байна.

БИД БҮГДЭЭРЭЭ хамтарвал уулыг эргүүлж усыг урсгана. Иргэний сэтгүүлзүй Монгол эх оронд минь өөдрөг шинэ уур амьсгалыг бий болгоно. БҮГДЭЭРЭЭ сайтад зочлоорой.

www.bugdeeree.mn